مقصود رسيده‌اند . آرى منا سرزمين تمنّيات و رسيدن به آرزوها است نه آرزو كردن‌ها . زائرى كه به سرزمين منا وارد مىشود ، بايد در مرحله‌اى بسر برد كه : « آمن الناس بلسانه و قلبه و يده . » باشد . حضرت به شبلى فرمود : آيا آرزوهاى ديگران را هم برآوردى ؟ آيا به حدّى رسيده‌اى كه مردم از زبان ، دل و دست تو آسيب نبينند ؟ سرّ مكّه رفتن زائر بيت اللَّه اين است كه مردم از زبان ، دست و دل او آسوده باشند . حاجى نه با جدّ و نه با شوخى ، نبايد آبروى كسى را ببرد . انسان - ولو با طنز و شوخى - نبايد كسى را خَجِل كند . گر چه شوخى كرده ولى آبروى مؤمنى را برده است و اين كار زشتى است . و حتّى طنز نويس ادبى ، در صورتى خوب است كه به حيثيّت كسى لطمه وارد نكند . طنزى كه با حيثيّت افراد سر و كار دارد و آبروى اشخاص را مىبرد روا نيست و با سرّ زيارت خانهء خدا همآهنگ نمىباشد . حاجى بايد كينهء كسى را به دل نگيرد ، نسبت به كسى حسد نورزد ، و بدخواه نباشد و قلباً كسى را تحقير نكند چون اينها همه ستم قلبى است و سرّ زيارت خانهء خدا و ورود به سرزمين منا آن است كه مردم از دست ، زبان و دل حاجيان و معتمِران در امان باشند . رمى جمرات ؛ رمى هر شيطان و شيطنت معناى سنگ زدن به جمره آن است كه من هر شيطان و شيطنتى را